1. ბიოქ., გენ. ინდუქტორი (გარეგანი სტიმული / ფაქტორი, რომელიც იწვევს სპეციფიკური ფერმენტის გამომუშავებას ან გენის გამოვლინებას);

2. ემბრ. 1) სტიმულატორი, ევოკატორი (ემბრიონული ინდუქციის გამომწვევი ქიმიური ნივთიერება; აგრ. evocator);

2) იშვ. ინდუქტორი, ორგანიზატორი (ემბრიონის ნაწილი, რომელიც დანარჩენი ნაწილების განვითარების განმსაზღვრელია; აგრ. inductor 1), organizer).